Ponieważ istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia przepełnienia bufora, należy rozsądnie stosować tę funkcję.
W BSD 2.11 pojawiły się wersje dla argumentów przekazywanych przez stdarg: int vprintf(const char *format, va_list ap); int vfprintf(FILE *stream, const char *format, va_list ap); int vsprintf(char *str, const char *format, va_list ap);
W BSD 4.4 pojawiła się funkcja : int snprintf(char *str, size_t size, const char *format, ...); – to samo co sprintf, tylko że zapisuje co najwyżej size znaków (wliczając w to końcowe \0), dzięki czemu jest o wiele bezpieczniejsza. oraz jej odpowiednik dla stdarg: int vsnprintf(char *str, size_t size, const char *format, va_list ap);
W FreeBSD i GNU libc są obecne też (niestandardowe) int asprintf(char **strp, const char *fmt, ...); int vasprintf(char **strp, const char *fmt, va_list ap); które same alokują pamięć pod tekst. Jest to najbezpieczniejsza funkcja printf pisząca do pamięci, jednak nie jest standardowa i może być trochę wolniejsza.
W GNU libc dodatkowo są też obecne: int dprintf(int fd, const char *format, ...); int vdprintf(int fd, const char *format, va_list ap); piszące do deskryptora zamiast do strumienia.