Błędy tego typu zwykle prowadzą jednak do nieprawidłowego działania programu i zostają wykryte przez programistę szybciej, niż dwie wymienione wyżej klasy.
Argumenty za i przeciw funkcjom grupy printf oraz funkcjom na nich wzorowanych Większość nowych języków udostępnia funkcje typu printf, choć zwykle dostępne są też inne mechanizmy, np. w Perlu można wpisywać bezpośrednio w łańcuch tekstowy nazwy zmiennych – np. $x=2;$y=2;$z=2+2; print "$x+$y=$z", a w Ruby nawet całe wyrażenia – print "#{2}+#{2}=#{2+2}\n".
W platformie .NET istnieje podobna funkcja String.Format("{0}+{1}={2}\n", 2, 2, 2 + 2), która dodatkowo umożliwia łatwą zmianę kolejności użycia argumentów.
Niektóre języki, np. Ada, celowo nie posiadają funkcji tego typu. Są one tu praktycznie niemożliwe do implementacji ze względu na zbyt silną kontrolę systemu typów.
Argumenty za: są bardzo wygodne cały szablon jest w jednym miejscu umożliwiają łatwe dodawanie informacji nt. formatu Przeciw: trudno je rozszerzyć o nowe typy kompilator nie zawsze może sprawdzić ich poprawność mogą wystąpić problemy z bezpieczeństwem konieczna znajomość typu każdego wyrażenia
Przypisy
Kategoria:Programowanie komputerów Kategoria:Unix Kategoria:Biblioteki standardowe