może być interpretowany jako ten utwór Norwida, w którym problematyka konfliktu artysty i współczesnego społeczeństwa ujawnia się najwyraźniej. Miriam zmierzył bohatera noweli miarą młodopolskego ideału artysty „cygana” pozostającego w konflikcie ze światem „filistrów”. Zarazem ogłoszona przez Miriama wraz z zapowiedzią odkrycia „zapomnianego geniusza” nowela stanowiła w pierwszym numerze „Chimery” rodzaj suplementu do wyidealizowanej biografii Norwida – Norwid, „zapomniany geniusz”, „poeta przeklęty” został przez Miriama ostro przeciwstawiony artyście-bohaterowi noweli. Życie Norwida kończy się pośmiertnym tryumfem zapomnianego, ale bezkompromisowego twórcy – życie artysty z Ad Leones!! kończy się zdradą ideału. Miriam nazywa więc Norwida kimś, kto zostaje „Bogiem”, artystę z noweli kimś, kto „zniżywszy trochę loty” zostaje „Bożyszczem”. Ostatecznie Miriam odczytał więc nowelę jako opowieść o upadku moralnym artysty.
Takie rozumienie Ad leones!