Video Compact Disc (VCD) – format zapisu cyfrowego strumienia audio-wideo na płycie kompaktowej. Format ten jest poprzednikiem DVD. Został stworzony w 1993 roku, dwa lata przed DVD. Specyfikacja techniczna Video Kodek: MPEG-1 Rozdzielczość: NTSC: 352 x 240 PAL/SECAM: 352 x 288 Wymiary (Format): NTSC: 107:80 (0,3% różnicy od 4:3) PAL/SECAM: 4:3 Liczba pełnych klatek na sekundę: NTSC: 29,97 (30/1,001) lub 23,976 (24/1,001) PAL/SECAM: 25 Bitrate: 1150 kilobitów na sekundę Zmienność bitrate'u: CBR (stały)
Ogólna jakość obrazu miała być podobna do VHS, ale ze względu na artefakty i niższą rozdzielczość obrazu (zwłaszcza pionową) jest zazwyczaj niższa, niż na dobrej jakości niezużytej kasecie VHS. Z drugiej strony jakość VCD nie spada przy kolejnych odtworzeniach. Na źle skompresowanych VCD, z szybkim ruchem mogą występować artefakty blokowe (tzw. pikseloza). Szczególnie niskiej jakości można się spodziewać przy nagraniach konwertowanych z formatu VHS – niedoskonałości tych dwóch sposobów przechowywania nagrań w takiej sytuacji się sumują, a szum pochodzący z nagrania VHS dodatkowo wzmaga artefakty występujące w nagraniu VCD.