połowy XX wieku wraz z sąsiednimi wsiami wchodzi w skład powiatu suskiego.
W latach 1772–1918 Śleszowice były wioską w Galicji austriackiej w obwodzie wadowickim, a po 1867 r., po podziale obwodów na powiaty, należały do powiatu wadowickiegoBolesław Marczewski: Powiat wadowicki pod względem geograficznym, statystycznym i historycznym, Kraków 1897, str. 9. W latach 90. XIX w. wieś liczyła 133 domy i 879 mieszkańców (349 mężczyzn i 480 kobiet), posiadała tartak i 5 karczmBolesław Marczewski: Powiat wadowicki pod względem geograficznym, statystycznym i historycznym, Kraków 1897, str. 184. Śleszowice górne stanowiły własność Gabrysiewiczów (których grobowiec znajduje się na cmentarzu w Mucharzu), Śleszowice dolne były zaś własnością Mehlów. Na przełomie XIX i XX w. nastąpiła emigracja części mieszkańców wsi do Ameryki.
W 1939 r. Śleszowice zostały włączone do powiatu bielskiego w Rzeszy (granica z Generalnym Gubernatorstwem biegła wzdłuż pobliskiej rzeki Skawy). W latach II wojny światowej Niemcy dokonali deportacji mieszkańców wsi do obozów pracy przymusowej w Rzeszy, a na ich miejsce sprowadzono osadników niemieckich.