Analizy danych z eksperymentów BOOMERanG i MAXIMA oraz z przeglądu 2dF Galaxy Redshift Survey wskazywały na geometrię bliską płaskiej i udział materii rzędu 30% gęstości krytycznej, co wspierało model wymagający dodatkowego gładkiego składnika energii.
Przesłanki obserwacyjne Istnienie ciemnej energii nie zostało wykazane bezpośrednio laboratoryjnie. Wniosek o jej istnieniu wynika z dopasowania modeli kosmologicznych do kilku niezależnych klas obserwacji.
Supernowe typu Ia Pierwszą mocną przesłanką były obserwacje odległych supernowych typu Ia, używanych jako świece standardowe. Ich zastosowanie w kosmologii opiera się na tym, że po odpowiedniej standaryzacji jasności można porównywać ich obserwowaną jasność z przesunięciem ku czerwieni i w ten sposób odtwarzać historię ekspansji Wszechświata. Porównanie tych wielkości wykazało, że odległe supernowe są słabsze, niż oczekiwano w modelach bez późnego przyspieszenia ekspansji. Najprostsza interpretacja tego wyniku mówi, że w późnej historii kosmicznej tempo rozszerzania się Wszechświata zaczęło rosnąć.