Hawkins przewidział również jeden obszar do pisania listów jeden na drugim. Inne komputery piórkowe używały tradycyjnego pisania od lewej do prawej. Wadą tego rozwiązania jest to, że użytkownikom po kilku słowach zaczyna brakować miejsca na ekranie. Graffiti wykorzystywało inne podejście. Zamiast pisać litery w normalny sposób, użytkownicy pisali jedną literę na drugiej, podnosząc pióro pomiędzy nimi. Oznaczało to, że każda litera musiała być jednym ciągłym pociągnięciem – tak więc, na przykład, niemożliwe byłoby postawienie kropki na „i” – ale ułatwiało to komputerowi po prostu rozpoznawanie liter w kolejności, w jakiej zostały napisane, z dodanymi glifami dla takich rzeczy jak spacje i wielkie litery.
Hawkins nazwał ten system „PowerPalmPrint” lub P3. Inni inżynierowie w Palm poprawiali i rozszerzali alfabet, który stworzył Hawkins. Joe Sipher i Ron Marianetti stworzyli więcej znaków i interpunkcji, a także zaprojektowali prototyp Graffiti, który działał na komputerze PC z peryferyjnym tabletem.