Dziewięć nacji uczestniczyło w igrzyskach po raz pierwszy, a były to: Argentyna, Estonia, Holandia, Japonia, Litwa, Luksemburg, Meksyk, Niemcy (startujące jako Republika Weimarska) oraz Rumunia.
Najwięcej medali zdobyli reprezentanci Norwegii, których dorobek w sumie wyniósł sześć złotych medali, cztery srebrne i pięć brązowych. Indywidualnie zaś najwięcej medali zdobył Bernt Evensen, także Norweg (trzy medale). Natomiast najwięcej złotych medali wywalczyli: Norweg Johan Grøttumsbråten i Fin Clas Thunberg (2 złote medale).
Dwa kraje po raz pierwszy w swojej historii zdobyły medale olimpijskie. Dla debiutującej w igrzyskach Republiki Weimarskiej brąz wywalczyła pięcioosobowa osada bobslejowa w składzie: Hanns Kilian, Valentin Krempl, Hans Heß, Sebastian Huber i Hans Nägle. Czechosłowacja zdobyła także jeden brąz, a wywalczył go skoczek narciarski Rudolf Burkert.
W dyscyplinach oficjalnych wystąpiło 24 Polaków, którzy wystąpili w pięciu z nich (kolejnych czterech wystąpiło w patrolu wojskowym – dyscyplinie pokazowej). Reprezentanci Polski nie zdobyli jednak żadnego medalu (podobnie jak cztery lata wcześniej).