Mistrzem olimpijskim został reprezentant RFN, Franz Keller. Został w ten sposób drugim medalistą olimpijskim dla swojego kraju w dwuboju klasycznym (na poprzednich dwóch igrzyskach medale zdobył Georg Thoma). Pierwsze medale w tej dyscyplinie dla swoich krajów wywalczyli również pozostali dwaj medaliści: Alois Kälin dla Szwajcarii i Andreas Kunz dla NRD.
MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. RFN1 – –12. Szwajcaria –1 –13. NRD – –11 Razem1113
Łyżwiarstwo figurowe
W kalendarzu olimpijskim, bez zmian w porównaniu do poprzednich igrzysk, znalazły się trzy konkurencje w łyżwiarstwie figurowym – konkursy solistów, solistek i par sportowych. Zmianę wprowadzono w konkursie par sportowych, w którym każda para musiała zaprezentować dwa programy – krótki i dowolny.
Tytuł mistrzów olimpijskich w konkursie par obronili zwycięzcy z Innsbrucka – Ludmiła Biełousowa i Oleg Protopopow. W tym konkursie srebrny medal zdobyła inna para radziecka. Dwa medale (złoty i srebrny) w łyżwiarstwie figurowym wywalczyli również Amerykanie. Pozostałe reprezentacje zakończyły igrzyska z najwyżej jednym medalem.
MiejscePaństwoZłotoSrebroBrązRazem1. USA11 –21. ZSRR11 –23. Austria1 – –14. NRD –1 –15. Czechosłowacja – –115. Francja – –115.