Do końca wojny liczebność KAW wzrosła do niecałego tysiąca żołnierzy.

W 1945 KAW współpracowała z amerykańskim Biurem Służb Strategicznych (OSS) przy treningach specjalistów do operacji specjalnych na terenie Korei. Główne siły miały wyruszyć 20 sierpnia 1945 pod dowództwem generała Lee. Jednakże aspiracje KAW do odegrania wiodącej roli w wyzwoleniu Korei nie spełniły się, gdyż Japonia została pokonana do 15 sierpnia. 3 dni później, helikopter wiozący ponad 20 członków KAW wylądował w Seulu. Zostali jednak przepędzeni przez wojska japońskie, które odmówiły poddania się do czasu przybycia wojsk amerykańskich.

Członkowie KAW powrócili do Korei w latach 1945–46. Wielu jej członków, w tym generałowie Ji i Lee, stało się członkami południowokoreańskiego rządu. Generał Kim wsparł natomiast północnokoreańskiego przywódcę Kim Ir Sena, który był dowódcą innego koreańskiego oddziału partyzanckiego.

W Korei Południowej przez wiele lat istniał ruch postulujący przeniesienie Narodowego Dnia Sił Zbrojnych z 1 października na 17 września dla uczczenia powstania Koreańskiej Armii Wyzwoleńczej w 1941.

Kategoria:Historia Korei Południowej