Nowe tłumaczenie Sutry Awatamsaki zostało ukończone 5 listopada 699 r. Kilka tygodni później Fazang wygłosił wykład na temat nowego tłumaczenia, który został bardzo przychylnie oceniony przez cesarzową. Prawdopodobnie latem 700 r. Fazang, Śikszananda i Fuli przebywali z cesarzową w jej letnim pałacu w rejonie góry Song, gdzie przygotowywali się do nowego tłumaczenia sutry Lankavatary.
W 705 r. cesarzowa obarczyła Fazanga misją przewiezienia relikwii z klasztoru Famen do pałacu w celu oddania im czci. Rok 705 był krytycznym rokiem jej życia, i ceremonia ta była pomyślana jako wzmocnienie jej siły i zdrowia, które załamało się w tym okresie.
W klasztorze działało wówczas biuro tłumaczeń Bodhiruciego (znanego także jako Dharmaruci) (572?-727). Fazang był zaangażowany głównie w tłumaczeniu Mañjuśri-buddhakṣetraguṇavyūha(sutra).
Zmarł w Chang’anie w klasztorze Jianfu 16 grudnia 712 r.
Ponieważ usystematyzował nauki huayan, przez niektórych badaczy uważany jest za prawdziwego założyciela szkoły huayan.
Fazang był znakomitym nauczycielem, mistrzem wizualnych pomocy.