Polioksymetylen, poli(tlenek metylenu), POM – organiczny związek chemiczny, polimer z grupy polieterów wykorzystywany do wytwarzania termoplastycznych tworzyw sztucznych (termoplastów), z których następnie produkuje się m.in. armaturę wodną, podzespoły samochodowe, elementy urządzeń elektrotechnicznych, sprzętu AGD oraz kostki (piórka) gitarowe.
Polimer ten otrzymuje się przez polimeryzację formaldehydu lub trioksanu.
Nazwy handlowe to m.in. Delrin, Ertacetal, Hostaform, Iupital, Ultraform, Tarnoform (produkowany przez Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach).
Właściwości Ma typowe właściwości termoplastyczne. Zakres przetwórstwa waha się w granicach 210–230 °C. W temperaturze powyżej 230 °C ulega gwałtownej depolimeryzacji z wydzieleniem dużych ilości gazowego formaldehydu, co może prowadzić do uszkodzenia aparatury wskutek wytworzenia zbyt dużego ciśnienia.