Pięciornik wiosenny (Potentilla neumanniana Rchb.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych (Rosaceae). Pochodzi z Europy (Szwecja, Belgia, Niemcy, Estonia, Łotwa). W Polsce występuje w zachodniej części kraju sięgając na wschodzie do Wyżyny Śląsko-Krakowskiej, Wielkopolski i Pojezierza Południowopomorskiego.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiat thumb|left|180px|Liść Pokrój Osiąga wysokość 5–15 cm, zwykle tworzy gęste kępy za sprawą silnie rozgałęziających się, cienkich kłączy zakończonych rozetami liści, z kątów których wyrastają pędy kwiatonośne. Łodygi nadziemne liczne, rozesłane lub wznoszące się, pokryte prostymi włoskami, nierzadko czerwono nabiegłe. Liście Dłoniasto 5–7-dłoniastosieczne, z odcinkami odwrotnie jajowatymi, z klinowatą nasadą i ząbkowaną częścią wierzchołkową. Górne łodygowe siedzące, zazwyczaj całobrzegie, mniejsze niż dolne. Przylistki liści odziomkowych są równowąsko-lancetowate lub równowąskie i nietrwałe. Pod spodem liście owłosione prostymi, lub lekko zagiętymi włoskami. Kwiaty Wyrastają w podbaldachach, na szypułkach długości 1–2 cm, nieco zgrubiałych na końcach. Kwiaty są 5-krotne – listków kieliszka, działek kielicha i płatków korony jest po 5. Płatki są owalne, nie zachodzą na siebie, są złocistożółte.