Hasło organizacji brzmiało: „Nad Łużycami polska straż!”.
Cele Związku Cele związku oparte były na Statucie Akademickiego Związku Przyjaciół Łużyc; wyznaczały one następujące zadania:
obrona praw wolnościowych narodu łużyckiego; uświadamianie kraju i zagranicy o znaczeniu sprawy łużyckiej; wzajemna wymiana dóbr kulturalnych narodów polskiego i łużyckiego; studium zagadnień Słowiańszczyzny Zachodniej; budzenie czujności świata wobec niebezpieczeństwa niemieckiegoStatut Akademickiego Związku Przyjaciół Łużyc (Art. 2), Archiwum Prołużyckie teczka 5/11, k. 94; 5/12, k. 97; 7/2, k. 2; 12/1, k. 8.
Rozwój związku w Polsce Niespodziewanie organizacja stała się w Polsce realną siłą polityczną, jej członkowie wysyłali petycje w sprawie łużyckiej do ONZ i prowadzili rozmowy z polskim rządem. Dzięki powiązaniom z Karolem Świerczewskim wysłali nawet swoich delegatów do Łużyc, gdzie nawiązano kontakty z członkami Łużyckiej Rady Narodowej dr. Janem Cyžem i Pawołem Nedo reprezentujących aspiracje niepodległościowe Serbołużyczan po II wojnie światowej. W wyniku tych kontaktów powstało m.in. Serbołużyckie Towarzystwo Przyjaciół Polski.