W 1885 roku na dziedzińcu postawiono wykonany przez Reinholda Begasa z białego marmuru, mający 4,5 m wysokości posąg Borussii.
W dużym stopniu Ruhmeshalle była wykorzystywana przez cesarza Wilhelma II, który od 1897 roku, w dniu swoich urodzin 27 stycznia, w Nowy Rok i przy innych okazjach, organizował w niej uroczystości z przemówieniami i poświęceniem sztandaru.
Po upadku monarchii Koniec I wojny światowej przyniósł zarazem koniec monarchii w Niemczech. W trakcie rewolucji listopadowej w 1918 roku Zeughaus zajęły jednostki Volksmarinedivision. Początkowo budynek pozostawał pod auspicjami Ministerstwa Wojny (niem. Kriegsministerium), później kontrolę nad nim sprawowało Ministerstwo Nauki, Kultury i Edukacji Narodowej (niem. Ministerium für Wissenschaft, Kultur und Volksbildung). Na początku 1920 roku gmach przejął od ministerstwa Departament Administracji Pruskiego Biura Rozwoju Armii (niem. Verwaltungsbereich des Heeresabwicklungsamtes Preußen), który włączył go w skład muzealnej instytucji Preußischen Kunstsammlungen (pol. „Pruskie Kolekcje Sztuki”).