Letnie Igrzyska Olimpijskie 1908 (IV Letnie Igrzyska Olimpijskie) były międzynarodowym wydarzeniem sportowym, które odbyło się w dniach 27 kwietnia – 13 lipca 1908 roku w Londynie. Początkowo to Rzym miał być gospodarzem LIO 1908, jednak z powodu erupcji Wezuwiusza igrzyska przeniesiono do Londynu.
Dwadzieścia dwa kraje reprezentowało 2024 sportowców (1980 mężczyzn i 44 kobiety) występujących w 24 dyscyplinach. Program sportowy został rozbudowany aż do 24 dyscyplin (o sześć więcej niż na poprzednich igrzyskach w Saint Louis), m.in. tak egzotycznych jak jeu de paume, rackets czy sport motorowodny, które po tym debiucie już nigdy nie wróciły do programu olimpijskich zmagań.
Trzy kraje uczestniczyły w igrzyskach po raz pierwszy: Australazja, Islandia oraz Finlandia.
Najwięcej medali zdobyli reprezentanci gospodarzy, których dorobek w sumie wyniósł 56 złotych medali, 51 srebrnych i 39 brązowych, zaś indywidualnie najwięcej medali zdobyli: Brytyjczycy Henry Taylor, Ben Jones, Josiah Ritchie, Ted Ranken, Amerykanie Mel Sheppard i Martin Sheridan oraz Szwed Oscar Swahn (wszyscy zdobyli po trzy medale). Natomiast najwięcej złotych medali wywalczyli Henry Taylor i Martin Sheridan (3 złote medale).