W okresie Bułgarskiego Odrodzenia Narodowego (XVIII-XIX wiek) Batak rozwinął się ekonomicznie i kulturowo. Liczne i dobrze prosperujące tartaki i warsztaty stolarskie dostarczały deski i drewnane belki, które następnie sprzedawano w Pazardżiku, Płowdiwie, Kawale, Dramie, Salonikach, Izmirze i Aleksandrii. Oprócz materiałów drewnianych, w Bataku wytwarzano również abaje, wełnę, skóry, produkty mięsne, tłuszcze zwierzęce i in. Do rozwoju osady przyczyniło się także jej korzystne położenie na szlaku łączącym Macedonię z Tracją, które doprowadziło do powstania licznych karczm. Batak nie tylko się bogacił, ale stawał się również ośrodkiem kulturalnym. W 1813 roku mieszkańcy wybudowali w ciągu 75 dni (zarządca osmański wydał zezwolenie na co najwyżej trzymiesięczną budowę) cerkiew „Sweta Nedelja” (bułg. Света Неделя), zaś w 1835 świecką szkołę. Z Bataka wywodziło się wielu aktywnych uczestników Odrodzenia Narodowego Bułgarii, jak np. egzarcha Józef I, igumeni Rilskiego Monastyru Kirił i Nikifor, autor jednego z pierwszych bułgarskich elementarzy Georgi Busilin, wydawca książek Dragan Manczow i in.