Fenyang Shanzhao (chiń. 汾陽善昭, pinyin Fényáng Shàn; kor. 분양선소 Punyang Sŏnso; jap. Funyō Zenshō; wiet. Phần Dương Thiện Chiêu; ur. 947, zm. 1024) – chiński mistrz chan ze szkoły linji. Znany także jako Taizi Shanzhao oraz Fenyang Wude.
Życiorys Pochodził z Taiyuan (obecnie w prowincji Shanxi). Został sierotą w wieku 14 lat, rozpoczął więc życie bezdomnego mnicha buddyjskiego. Był niezwykle inteligentny i dobrze wykształcony w klasyce konfucjańskiej i innych klasycznych dziełach chińskich. W czasie swoich wędrówek przyjął nauki aż 71 mistrzów. U mistrza Shoushana Xingniana z Ruzhou praktykował przez pewien czas i po osiągnięciu oświecenia został jego spadkobiercą Dharmy.
Fenyang spytał Shoushana Co oznacza zwinięcie maty do siedzenia przez Baizhanga? Mistrz powiedział Kiedy rękaw smoczej szaty trzęsie się widocznie, to całe ciało się ukazuje. Fenyang spytał Co to znaczy? Shoushan powiedział To tak jak król, który wychodzi pieszo. Nie ma tam lisich śladów. Po tych słowach Fenyang osiągnął oświecenie.