Zwykle właściwy gong’an był poprzedzony wstępem, a po gong’anie znajdował się swoisty komentarz mistrza, napisany niezwykle subtelnie i oczywiście niewykładający znaczenia. Jego wybitnym dziełem jest zbiór stu gong’anów Fenyang Wude chanshi yulu (汾陽無德禪師語錄). Późniejsi mistrzowie często dopisywali następne swoje komentarze, co dało niezwykłą perspektywę. Te teksty nosiły nazwę niansong.
Innym jego znakomitym dziełem jest poemat Xingjiao ge (行脚歌) Pieśń z angja (skt angya – pielgrzymka).
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin. 38/11. Linji Yixuan (zm. 866) Szkoła linji 39/12. Xinghua Cunjiang (830–925) 40/13. Nanyuan Huiyong (860–930) 41/14. Fengxue Yanzhao (896–973) 42/15. Shoushan Xingnian (926–993) 43/16. Fenyang Shanzhao (947–1024) 44/17. Longtan Zhiyuan 44/17. Longhua Xiaoyu 44/17. Taizi Daoyi 44/17. Dadao Guquan (zm. ok. 1060) 44/17. Dongshan Shouzhi (zm. 1056) 44/17. Dayu Shouzhi (bd) 45/18. Yunfeng Wenyue (998–1062) 44/17. Langye Huijue (bd) 45/18. Changshui Zixuan (zm. 1038) 46/19. Dagui Muzhe (zm. 1095) 44/17. Ciming Chuyuan (987–1040) (także Shishuang i Nanyuan) 44/18. Puzhao Xiujie (?) 45/18. Daowu Zhen 45/18.