Jan Maria Aleksander Aulich (ur. 3 grudnia 1931 we Lwowie zm. 6 stycznia 2020Gazeta Lubuska 2020-01-09. w Nowej Soli) – polski inżynier i wynalazca, doktor fizyki.
Życiorys Jan Aulich jest synem Gottfryda i Kazimiery z Raczyńskich herbu Nałęcz, młodszym bratem bankowca Jerzegoportal rodziny Aulich.. Wojnę i okupacje (radziecką i niemiecką) przeżył we Lwowie. W 1945 przymusowo wygnany wraz z innymi Polakami ze Lwowa osiadł we Wrocławiu. W 1949 złożył egzamin dojrzałości i podjął studia na Politechnice Wrocławskiej na Wydziale Inżynierii, gdzie w 1953 uzyskał dyplom inżyniera o specjalności „Budowa zapór i zakładów o sile wodnej”. W latach 1953–1958 był zatrudniony na Politechnice Wrocławskiej w Zakładzie Budownictwa Lądowego. Studia magisterskie kontynuował w latach 1954–1956 w zakresie konstrukcji budowlanych. W 1958 przeszedł na Wydział Inżynierii Sanitarnej Politechniki Wrocławskiej do Katedry Mechaniki Cieczy i Gazów. Równolegle w latach 1958–1962 pracował w Technikum Żeglugi Śródlądowej.