Był to pierwszy samolot pasażerski produkcji radzieckiej mający owalny przekrój kadłuba (a nie okrągły) - zewnetrzna szerokość kadłuba wynosila 3,8 m., wysokość kadłuba 4,1 m. Umożliwiało to m. in. zwiększenie pojemności luków bagażowych, a także zwiększenie wysokości kabiny pasażerskiej.
Wersja zmodernizowana (Ił-62M), w stosunku do wersji pierwotnej cechowała się, oprócz większej liczby miejsc, większym zasięgiem i krótszym rozbiegiem oraz dodatkowym zbiornikiem paliwa w części ogonowej. W 2009 w służbie pozostało 25 egzemplarzyhttp://www.il-62.ru/library/register/20090301 Spis samolotów Ił-62 (j. rosyjski)..
Przyjęty układ konstrukcyjny z 4 silnikami był rzadko stosowany; oprócz Ił-62, VC-10 oraz Lockheed JetStar nie powstały inne samoloty w takim układzie. Jego wadą jest bliskie sąsiedztwo umiejscowionych w ogonie silników, co w razie zaistnienia przyczyny niszczącej jeden silnik doprowadzało z reguły do uszkodzenia drugiego – sąsiedniego. Jest on również nieco głośniejszy w porównaniu do silników montowanych pod skrzydłami. Zarówno silniki NK-8, jak i późniejsze D-30 cechowały się błędami konstrukcyjno-montażowo-wykonawczymi (obecność karbów na wale silnika, błędy konstrukcji łożyska podpory pośredniej wału), co było przyczyną drugiej tragicznej katastrofy w pobliżu lotniska Okęcie.