Jerzy Rudnicki przeszedł do historii polskiego taternictwa również dlatego, że był bohaterem wielu nieprawdopodobnych opowieści i wspomnień. Cechował go indywidualizm i specyficzny tryb życia. Sprzęt turystyczny, ubranie, zdezelowany motocykl, a nawet własną sztuczną szczękę naprawiał drutem – co dało początek jego przezwisku. Nie stronił od alkoholu, nie dbał o konwenanse i higienę, żył według własnych zasad i reguł. Przypisy Tadeusz Orłowski: „W Alpach Delfinatu”, w: „Na szczytach gór Europy” („W skałach i lodach świata” t. I), red. Kazimierz Saysse-Tobiczyk, Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1959, s. 285
Bibliografia „Taternik” – 1988, nr 2. S. Worwa, Wspomnienie o Druciarzu, czyli Jurku Rudnickim [w:] „Góry i Alpinizm”, nr 87–88. A. Skoczylas, Na przestrzeni lat... [w:] „Góry i Alpinizm”, nr 72–73.
Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Ludzie związani z Łaziskami Górnymi