transmisji światła przez kartkę papieru, używa się pojęcia grubość optyczna.

Transmitancja (transmisja) pomiędzy dwoma punktami oraz jest opisana przez

i zmienia się pomiędzy 0 dla dla ośrodka, w która atenuacja jest silna, oraz 1 dla czyli dla ośrodka o słabym pochłanianiu przechodzącej wiązki światła lub promieniowania. Grubości optyczne dla tej samej długości fali można dodawać. Jeżeli ciało składa się z dwóch ciał przez które kolejno przechodzi promieniowanie grubość optyczna ciała jest sumą grubości optycznej ciał składowych:

Aerozolowa grubość optyczna i współczynnik Angstroma W atmosferze (i wielu innych ośrodkach) zależność spektralna grubości optycznej opisana jest wzorem

gdzie: – grubość optyczna dla długości fali – grubość optyczna dla referencyjnej długości fali

W zależności od rozkładu wielkości cząstek pyłów zawieszonych współczynnik Angstroma zmienia się od bliskiego zeru dla dużych cząstek, do dużych wartości bliskich 4 dla małych pyłków. Wykładnik 4 odpowiada rozpraszaniu Rayleigha tylko na cząsteczkach powietrza.

W praktyce współczynnik Angstroma wyznacza się na podstawie pomiarów grubości optycznej w przynajmniej dwóch długościach fal