W marcu 1945 Janina Lubecka wraz z Tadeuszem Dąbrowskim, dyrektorem Szkoły Męskiej im. Józefa Poniatowskiego, rozpoczęli prace przy organizowaniu wspólnej szkoły przy pl. Inwalidów. W lipcu, już po zakończeniu wojny, odbył się egzamin maturalny. Wraz z kolejnym rokiem szkolnym nową dyrektorką została Zofia Ringmanowa. Jednak już w 1946 stanowisko objęła Ewa Modzelewska-Egerowa, nauczająca historii w szkole od samego jej początku w 1935.
1 września 1946, ze względu na reformę szkolnictwa, powstała 11-letnia szkoła ogólnokształcąca; jej patronką została Stefania Sempołowska.
We wrześniu 1951 dyr. Ewa Egerowa została aresztowana pod zarzutem związków z Armią Krajową. Po kilkukrotnych zmianach na stanowisku dyrektora w 1956 objęła tę funkcję ponownie. W październiku 1957 szkoła została przeniesiona do nowego budynku przy ul. Stołecznej 5.
W 1961 kolejna reforma oświaty zniosła nauczanie w modelu jedenastoletnim. W 1963 kuratorium podjęło decyzję, że do szkoły będą przyjmowani także chłopcy. W 1965 placówka dołączyła do szkół stowarzyszonych w UNESCO. W 1975 dyr. Ewa Egerowa przeszła na emeryturę a na stanowisku zastąpiła ją Barbara Drzewiecka.