Godfryd II Martel (ur. 14 października 1006, zm. 14 listopada 1060) – hrabia Andegawenii, syn hrabiego Fulka III Czarnego i Hildegardy z Sundgau.
Był człowiekiem o walecznym usposobieniu i praktycznie przez całe panowanie toczył wojny. Jego przeciwnikami byli książęta Akwitanii, Normandii i hrabiowie Blois. Godfryd musiał się również zmierzyć z rosnącymi ambicjami biskupa Mans, Gerwazego. Godfrydowi udało się jednak utrzymać zwierzchnictwo nad hrabstwem Maine. Jeszcze zanim po śmierci ojca w 1040 r. został hrabią Andegawenii rozciągnął swoją władzę nad Saintonge, gdzie ufundował opactwo w Saintes.
Gesta Normannorum Ducum tak opisuje hrabiego Andegawenii: Godfryd, hrabia Andegawenów, nazywany Martel, mąż zdradziecki w każdym względzie, często najeżdżał i wywierał naciski na swoich sąsiadów.
Zimą 1042/1043 r., w sojuszu z królem Francji Henrykiem I, oblegał miasto Tours i je zdobył. 21 sierpnia 1044 r. pokonał hrabiego Blois Tybalda III w bitwie pod Noey i wziął go do niewoli. Wkrótce potem doszło do sporów między Godfrydem a Henrykiem, które doprowadziły do zerwania sojuszu. Król i hrabia pogodzili się ponownie dopiero ok. 1052 r. Występują oni razem na dokumencie z sierpnia tegoż roku. Wcześniej, 26 marca 1051 r., Godfryd zdobył miasto Mans.