Ok. 1096 r. Fulko miał spisać historię hrabiów Andegawenii, co jednak jest kwestionowane przez współczesną historiografię. Jeśli jednak tak było, byłaby to pierwsza kronika spisana przez osobę świecką.
Rodzina Fulko żenił się pięciokrotnie. Jego pierwszą żoną była Hildegarda de Beaugency, córka Lancelina II, pana de Beaugency, z którą miał jedną córkę. Była to Ermengarda (ok. 1067–1147), żona księcia Akwitanii Wilhelma IX Trubadura i księcia Bretanii Alana IV Młodszego.
Po śmierci pierwszej żony ożenił się z Ermengardą, córką Archambauda IV, pana de Bourbon. Ermengarda została oddalona w 1075 r., prawdopodobnie na skutek zbyt bliskiego pokrewieństwa. Fulko miał z nią jednego syna – Godfryda IV Martela (1073 – 19 maja 1106), hrabiego Andegawenii.
21 stycznia 1076 r. poślubił Orengardę, córkę Isembarda, pana de Châtellailon. Małżeństwo to pozostało bezdzietne i Orengarda została oddalona w 1080 r.
W 1089 r. poślubił Bertradę de Montfort (ok. 1070 – 14 lutego 1117), córkę Szymona I de Montfort, i Agnieszki, córki hrabiego Ryszarda d’Évreux. Urodził im się syn – Fulko V (1092 – 10 listopada 1143), hrabia Andegawenii i król Jerozolimy.