Pomimo zachowanych żeber i ich połączeń stawowych z kręgosłupem nie zachowały się żadne gastrolity. Mięśnie grzbietu nie przedstawiały wielkich różnic wśród euzauropodów (odrębności dotyczyły głównie układu ścięgien i przekrojów poprzecznych mięśni). Wyróżnia się 3 ich główne grupy. Najbliżej płaszczyzny pośrodkowej ciała leżał mięsień poprzeczno-kolcowy, zaopatrzony u dikreozaurów i diplodoków w dwa systemy ścięgien, którego budowa kojarzy się Schwarz-Wings z kratą. Bocznie od niego rozciągał się mięsień najszerszy grzbietu. Obydwie grupy mięśniowe posiadały przyczepy na łukach kręgów, w przeciwieństwie do mięśnia biodrowo-żebrowego, którego przyczepy leżały na żebrach.
Kolejny odcinek kręgosłupa to odcinek krzyżowy. Tworzyły go kręgi o zrośniętych ze sobą łukach i wyrostkach kolczystych. Te ostatnie tworzyły wręcz jedną kość. Blaszki spinopostzygapophyseal rozwinięte były bardzo dobrze, natomiast spinodiapophyseal były mniejsze.
Szkielet kończyny tylnej przypomina odkrywcom rodzaju szkielet pokrewnego dikreozaura.