mały|Grób prof. Jerzego Ślizińskiego na cmentarzu w Milanówku Jerzy Śliziński (ur. 14 lipca 1920, Usti nad Labem, zm. 15 kwietnia 1988 Warszawa) – slawista, pisarz, badacz folkloru słowiańskiego„Z historii slawistyki na Uniwersytecie Warszawskim”, Instytut Slawistyki Zachodniej..

Życiorys Urodzony w Czechach. Studiował orientalistykę na Uniwersytecie Karola w Pradze, którą później kontynuował na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie uzyskał tytuł magistra. Po skończeniu studiów ożenił się z Polką i pracował w Ministerstwie Kultury i Sztuki, gdzie prowadził lektorat języka czeskiego w Seminarium Slawistycznym. W końcu lat 40. odnalazł nieznaną korespondencję Bolesława Jabłońskiego, którą opracował pisząc na jej podstawie swoją pracę doktorską. W 1956 roku uzyskał tytuł docenta, w 1964 – profesora nadzwyczajnego, a w 1986 zwyczajnego. Był wieloletnim pracownikiem Instytutu Słowianoznawstwa PAN i Uniwersytetu Warszawskiego.

Prowadził badania nad działalnością Braci Czeskich w Polsce oraz folklorem słowiańskim. Dużą część jego dorobku naukowego stanowiły opracowania dotyczące mniejszości słowiańskiej w Niemczech – Serbołużyczan. Jerzy Śliziński wydał w NRD zbiór bajek łużyckich, które zbierał podczas samodzielnych poszukiwań we wsiach łużyckich.