thumb|300px|Położenie Ławicy Słupskiej Ławica Słupska – ławica na Morzu Bałtyckim znajdująca się około 25 mil morskich od brzegu, na północ od Ustki.
Przyroda
Opis Ławica Słupska pokryta jest zwartym, piaszczysto-żwirowym dnem, z porozrzucanymi polami kamieni i głazów (nawet kilkumetrowych) polodowcowych – stąd pochodzi jej określenie – „kamienna rafa”. Podłoże to służy wielu organizmom za idealne środowisko życia – osiedliły się tu m.in. krasnorosty żebrowce krwiste, omułki, liczne skorupiaki, jak np. niewielki (6 mm) obunóg – piaszczyk, babka piaskowa, turbot, dorsz. Ławica jest także ostoją ptaków (m.in. mewy srebrzystej). Najpłytsze miejsca Ławicy Słupskiej sięgają ok. 8 metrów, a umowna granica, do której sięga, wyznaczona jest na izobacie 20 metrów.
Historia geologiczna Na Ławicy Słupskiej (dokładniej na jej północno-zachodnim skłonie) znajdują się moreny, które pozwalają na rekonstrukcję fazy postojowej lądolodu skandynawskiego podczas ostatniego zlodowacenia. Fazę tę nazwano fazą Ławicy Słupskiej.