que d’étoiles” 61 1985 Roger Bens „Femme dans ses reves aussi” 10 56 1986 Cocktail Chic „Européenne” 17 13 1987 Christine Minier „Les mots d’amour n’ont pas de dimanche” 14 44 1988 Gérard Lenorman „Chanteur de charme” 10 64 1989 Nathalie Pâque „J’ai volé la vie” 8 60 1990 Joëlle Ursull „White and Black Blues” 2 132 1991 Amina „C’est le dernier qui a parlé a raison” 146 1992 Kali „Monté la rivie”francuski, antylski 8 73 1993 Patrick Fiori „Mama Corsica”francuski, korsykański 4 121 Kvalifikacija za Millstreet 1994 Nina Morato „Je suis un vrai garçon”francuski 7 71 Brak rundy półfinałowej 1995 Nathalia Santamaria „Il me donne rendez-vous” 4 94 1996 Dan Ar Braz i l’Héritage des Celtes „Diwanit Bugale”bretoński 19 18 11Podczas imprezy w 1996 roku zorganizowano rundę kwalifikacyjną, mającą na celu zmniejszenie liczby państw biorących udział w finale widowiska. Etap eliminacyjny nie był transmitowany w telewizji ani nagrywany, krajowe komisje jurorskie przesłuchiwały wersje studyjne wszystkich konkursowych propozycji i przyznawały im punkty. Spośród 30 utworów nadesłanych przez publicznych nadawców, do finału zakwalifikowały się 22 propozycje. Jedynym krajem, który nie brał udziału w rundzie kwalifikacyjnej był gospodarz konkursu, czyli Norwegia.