Genowefa Lichocińska (ur. 2 grudnia 1915 w Łodzi, zm. 10 sierpnia 1995 w Łodzi) – nauczycielka i łódzki działacz turystyczny, jedyna kobieta w Łódzkim Oddziale Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego po 1945.
Nauka i praca zawodowa Urodziła się w Łodzi i tu w 1936 ukończyła gimnazjum. W 1937 została nauczycielką w Grodnie, ale wkrótce przeniosła się do Łodzi. W latach hitlerowskiej okupacji 1939-1945 prowadziła w Łodzi tajne nauczanie. Po II wojnie światowej do emerytury pracowała jako nauczycielka.
Działalność pozazawodowa W 1937 w Grodnie wstąpiła do Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Po wojnie pomagała reaktywować Łódzki Oddział Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, będąc w tym gronie jedyną kobietą.
Polskie Towarzystwo Tatrzańskie i Polskie Towarzystwo Krajoznawcze w grudniu 1950 na zjeździe połączeniowym w Warszawie utworzyły Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Połączenie PTK i PTT w Łodzi nastąpiło w marcu 1951 i na zebraniu połączeniowym Genowefa Lichocińska weszła w skład Zarządu Łódzkiego Okręgu Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Po wyodrębnieniu się Oddziału Łódzkiego PTTK weszła w skład tego Oddziału, pełniąc jednocześnie funkcje w Zarządzie Okręgu PTTK i jego komisjach. Z PTTK związana była do końca życia, w ostatnim okresie działała w Klubie Seniora Oddziału Łódzkiego PTTK.