Po wojnie sprawował funkcję dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu.
Podczas III powstania śląskiego Raszewski był odpowiedzialny za pomoc kadrową i logistyczną dla jego uczestników.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 23. lokatą w korpusie generałów.
Marszałek Józef Piłsudski wystawił mu w 1922 następującą opinięM. Cieplewicz „Generałowie polscy w opinii J. Piłsudskiego”, w” „Wojskowy Przegląd Historyczny nr 1/1966, s. 326.:
25 marca 1925 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zwolnił go ze stanowiska dowódcy OK Nr VIIDziennik Personalny Nr 40 z 05.04.1925, 28 maja 1925 awansował go na generała broni, a z dniem 31 maja tego roku minister spraw wojskowych przeniósł go w stan spoczynku.