XVII w. U Kryńskich na przestrzeni czasu toczyły się spory i kłótnie rodzinne oraz sąsiedzkie. W 1626 roku odnajdujemy bowiem pozew do sądu drohiczyńskiego, który wnieśli Agnieszka Kryńska, Jakub (syn Stanisława) i Jan (syn Cherubina Kryńscy) o niedopuszczenie ich do wprowadzenia na dobra Krynki. Wówczas to część dóbr Krynki należała m.in. do znanych już nam Bartłomieja i Stanisława Kryńskich, synów Andrzeja oraz do Grzegorza Kryńskiego i jego małżonki Zofii (córki Jana Tarkowskiego). W 1631 r. Zofia z Tarkowskich pierwsza żona Macieja Kryńskiego, a po jego śmierci małżonka Grzegorza Kryńskiego, zapisała swój majątek synom: Walerianowi i Stefanowi Kryńskim, zaś rok później Jakub Pniewski odstąpił cześć dóbr kupionych kiedyś od Jana Kryńskiego – Jakubowi Kryńskiemu synowi Stanisława. W 1638 r. część Krynek z kolei zastawili swojemu bratu Stanisławowi – Jan i Marcjan synowie Jakuba.
W 1665 r. protest do sądu drohiczyńskiego wnieśli wspólnie Stanisław Kryński (syn Jakuba) oraz Jerzy i Wojciech Kryńscy (synowie Stanisława). Jeszcze w tym samym roku miał miejsce głośny proces o wytyczenie granic pomiędzy dobrami Krynki należącymi m.in.