Wilk leśny (Canis lupus nubilus) – średniej wielkości podgatunek wilka szarego, drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae), zamieszkuje północno-zachodnie części Stanów Zjednoczonych i południowo-zachodnią, wschodnią i północno-wschodnią Kanadę oraz południowo-wschodnią Alaskę. Rozpowszechniony na dużym obszarze, w niektórych miejscach zagrożony, legalne polowania dozwolone na terenie Kanady. Dawniej był spotykany również na Wielkich Równinach i południowym obszarze Gór Skalistych. Podgatunek o różnorodnym kolorycie, od barwy szarej, ciemnoszarej, żółto-szarej do czerwonawej. Wytworzył wiele form geograficznych różniących się umaszczeniem: C. l. n. nubilus – przedstawiciel typowy tego podgatunku. Dawniej spotykany na Wielkich Równinach, jego potomkowie zamieszkują Minnesotę, Wisconsin i Michigan. C. l. n. crassodon – zamieszkuje wyspę Vancouver, średniej wielkości, koloryt sierści z odcieniami szarego aż do czarnosiwego. C. l. n. fuscus – zamieszkiwał Góry Kaskadowe na obszarze Kanady i północnych części USA, zwany również wilkiem brązowym z powodu swego brunatno-szarego ubarwienia. Średniej wielkości, masa ok. 40–50 kg. C. l. n. youngi – wymarła forma wilka leśnego, zamieszkiwał stany Nowy Meksyk, Arizona, Nevada, Utah i Kolorado, średniej wielkości i o jasnej sierści. C. l. n.