dyplomację gospodarczą (ang. economic diplomacy) prowadzoną przez ministerstwo spraw zagranicznych oraz inne współodpowiedzialne za międzynarodową politykę ekonomiczną państwa ministerstwa jako dyplomację związaną z prowadzeniem i realizacją takich założeń polityki ekonomicznej jak np. działalność przedstawicielstw i delegacji państwowych przy międzynarodowych organizacjach gospodarczych (np. WTO, OECD czy UE). Dyplomaci gospodarczy monitorują również i składają odpowiednie raporty na temat polityki ekonomicznej w innych krajach oraz pełnią funkcję doradczą w zakresie kształtowania polityki gospodarczej swojego rząduG. R. Berridge, A. James, A Dictionary of Diplomacy, Palgrave Publ., Hampshire, UK, 2001, s. 81.;
dyplomację handlową (ang. commercial diplomacy), którą można zdefiniować, jako działalność misji dyplomatycznych i innych wyspecjalizowanych agend rządowych, mającą na celu wspieranie krajowego sektora biznesu i finansów w ich dążeniu do osiągnięcia sukcesu rynkowego, a przez to osiągnięcie wzrostu krajowego dochodu narodowego i lepszej pozycji konkurencyjnej kraju. Dyplomacja handlowa, to także promocja handlu oraz napływu i odpływu bezpośrednich inwestycji zagranicznych.