Rasovi – nieformalne określenie kilku głównych ekstremistycznych dygnitarzy ruchu ustaszy w Niepodległym Państwie Chorwackim (NDH) podczas II wojny światowej
Do Rasovi zaliczano początkowo 5 głównych działaczy ruchu ustaszy, którzy powrócili wraz z Ante Paveliciem z Włoch do Chorwacji po ustanowieniu Niezależnego Państwa Chorwackiego 10 kwietnia 1941 r. Należeli do nich: Dido Kvaternik, Ante Moškov, Vilko Pečnikar, Ivo Herenčić i Erih Lisak. Mieli oni bardzo duży wpływ na politykę rządu NDH i osobiście na poglavnika A. Pavelicia, posiadając jednocześnie dużą samodzielność własnych działań. Po konflikcie klanu Kvaterników z poglavnikiem i usunięciu marszałka Slavko Kvaternika ze stanowiska ministra wojny i głównodowodzącego Chorwackimi Siłami Zbrojnymi na pocz. stycznia 1943 r., liczba Rasovi zmniejszyła się do 4. Dołączyli wówczas do nich 3 wysocy stopniem i wpływowi wojskowi Sił Zbrojnych Ustaszy: płk Vjekoslav "Maks" Luburić, płk Vjekoslav Servatzy i płk Rafael Boban. Do końca istnienia NDH Rasovi wywierali przemożny wpływ na politykę władz NDH.