Dinko Šakić (ur. 8 września 1921 w Studenci, zm. 20 lipca 2008 w Zagrzebiu) – chorwacki zbrodniarz wojenny, zastępca komendanta ustaszowskiego obozu koncentracyjnego Stara Gradiška oraz komendant obozu śmierci w Jasenovacu.
Życiorys Uczył się w szkole handlowej w miejscowości Bosanska Gradiška. Po inwazji wojsk Osi na Królestwo Jugosławii i ustanowieniu Niepodległego Państwa Chorwackiego 10 kwietnia 1941 roku, wstąpił do Sił Zbrojnych Ustaszy. Do 1942 pełnił funkcję zastępcy komendanta obozu koncentracyjnego w miejscowości Stara Gradiška, a do 1944 – komendanta obozu koncentracyjnego w Jasenovacu. Po zakończeniu wojny przedostał się do Austrii, a stamtąd wyjechał do Argentyny.
Od roku 1947 prowadził sklep tekstylny w Rosario. Był gorącym zwolennikiem prezydenta Juana Peróna. Po jego obaleniu w 1955, przeniósł się do frankistowskiej Hiszpanii, gdzie został bliskim współpracownikiem Vjekoslava Luburicia, byłego generała z okresu NDH. Następnie powrócił do Argentyny. W 1995 udzielił wywiadu chorwackiej dziennikarce Aleksie Crnjaković, w którym ujawnił swoje wojenne losy.