Siemion Uricki, (ur. w Czerkasach, gubernia kijowska, zm. 1 sierpnia 1938 w miejscu egzekucji Kommunarka pod Moskwą) – szef Razwiedupru – wywiadu Armii Czerwonej (1935–1937), komkor.
Życiorys Urodzony w rodzinie żydowskiej, krewny jednego z twórców Czeka Moisieja Urickiego. Uczestnik I wojny światowej, podczas wojny domowej organizator Czerwonej Gwardii w Odessie, następnie dowódca brygady kawalerii. W 1920 roku mianowany szefem wydziału operacyjnego sztabu polowego.
W marcu 1921 uczestniczył w zdławieniu powstania w Kronsztadzie. Ukończył Akademię Wojskową Armii Czerwonej w Moskwie. Następnie wysłany jako nielegał do Czechosłowacji i Niemiec.
W latach 1924–1927 na stanowisku komendanta Moskiewskiej Międzynarodowej Szkoły Piechoty, potem w armii na wysokich stanowiskach w sztabach, w szkolnictwie oraz komisariacie obrony.
W 1935 roku zajął po Janie Bierzinie miejsce jako szef wywiadu Armii Czerwonej – Razwiedupru. 21 maja 1937 usunięty z tego stanowiska, które objął 3 czerwca 1937 ponownie Jan Berzin, po powrocie z Republiki Hiszpańskiej.