Historia thumb Początkowo konie półkrwi arabskiej na Półwyspie Iberyjskim hodowano z przeznaczeniem dla kawalerii. Wykorzystywane były też w tradycyjnych hiszpańskich dyscyplinach związanych z walkami byków, a także w innych formach jeździectwa użytkowego. Hispano-Arab wyróżnia się spokojnym, lecz energicznym temperamentem, znaczną wszechstronnością i naturalnym talentem, dzięki czemu sprawdza się jako koń turniejowy zarówno w dyscyplinach ujeżdżeniowych, jak i w skokach przez przeszkody. Wiele osobników tej rasy łączy najcenniejsze cechy trzech linii hodowlanych, co czyni je cenionymi końmi wierzchowymi.
Największą liczebność populacji odnotowano od połowy XIX do początku XX wieku. Współcześnie w Hiszpanii spotyka się je znacznie rzadziej, a ogiery wykorzystywane są głównie jako materiał hodowlany w doskonaleniu innych ras.
Pokrój thumb|Hispano w publikacji z 1922 roku Obecność dolewu krwi arabskiej widoczna jest przede wszystkim w charakterystycznym kształcie głowy, natomiast celem hodowców było połączenie siły koni hiszpańskich z lekkością i szlachetnością odmiany arabskiej. Zwierzęta te są zazwyczaj wyższe w kłębie niż araby czystej krwi, a jednocześnie lżejsze od koni iberyjskich.