W tym samym roku władze radzieckie udzieliły zgody rodzinom greckich imigrantów na powrót do ojczyzny. Z decyzji władz skorzystała również rodzina Chadzipanajisów. Po przyjeździe do Grecji Chadzipanajis został zawodnikiem Iraklisu Saloniki. Pierwszy sezon występów w Salonikach uświetnił zdobyciem Pucharu Grecji. Z Iraklisem był związany aż do 1991. Nie odniósł większych sukcesów w rozgrywkach ligowych. Dwukrotnie, w 1980 i 1987 docierał do finału krajowego pucharu.
W rozgrywanym 6 maja 1976 w Atenach meczu z Polską zadebiutował jako gracz greckiej drużyny narodowej. Jednak, jak się później okazało, rozegrane wcześniej mecze w barwach ZSRR uniemożliwiły mu dalsze występy reprezentacyjne. W 1999 wystąpił jednak już po zakończeniu kariery w oficjalnym meczu międzypaństwowym przeciwko Ghanie (był to jego benefis). Przez kilkanaście lat występów w greckiej ekstraklasie zdobył dużą popularność. Jego grę cechowały przede wszystkim wysokie umiejętności techniczne. Swoje zdolności dryblerskie zdążył pokazać jeszcze w trakcie występów w Pachtakorze.