Później, najprawdopodobniej z powodu mylącej nazwy, rozpowszechniła się legenda o tym, że to drzewo, na którym powiesić się miał Judasz Iskariota (Arbor Judaeae), co wpłynęło na nazwę zwyczajową tych roślin w różnych językach. Nazwa naukowa pochodzi od starożytnej nazwy greckiej – cerkis, której Teofrast z Eresos używał w odniesieniu do judaszowca południowego.
Morfologia Pokrój Krzewy i niewielkie drzewa do 10 m wysokości. Liście Skrętoległe i sezonowe, u nasady z łuskowatymi, błoniastymi i szybko odpadającymi przylistkami. Ogonki zgrubiałe u nasady blaszki. Liście są pojedyncze, co jest cechą wyraźnie różniącą od innych przedstawicieli bobowatych. Blaszka zaokrąglona, sercowata lub nerkowata, całobrzega, na wierzchołku zaostrzona, rzadziej zaokrąglona (C. siliquastrum) lub wcięta (C. occidentalis). Użyłkowanie dłoniaste. Jesienią liście przebarwiają się na żółto. Kwiaty Wszystkie gatunki mają kwiaty skupione w pęczkach tworzących się nie tylko na młodych pędach, ale również na grubych konarach, a nawet na pniu (kaulifloria). Tylko C. racemosa ma kwiaty skupione w gronach wyrastających wyłącznie w kątach liści. Kwiaty są motylkowe, ale z wszystkimi płatkami wolnymi – brak łódeczki, różowo-fioletowe, bardzo rzadko białe. Dwa dolne płatki są większe – one obejmują i chronią pręciki i słupek.