ministra bezpieczeństwa państwowego (1980–1988), ministra sprawiedliwości, prawa i spraw parlamentarnych (1989–2000 i 2013–2017), ministra finansów (1995–1996), przewodniczącego Izby Zgromadzenia (2000–2005), ministra mieszkalnictwa i udogodnień społecznych (2005–2009) oraz ministra obrony (2009–2013).
10 grudnia 2014 w następstwie zdymisjonowania dotychczasowej pierwszej wiceprezydent Joyce Mujuru, prezydent Robert Mugabe powołał Emmersona Mnangagwę na stanowisko wiceprezydenta kraju. Objął urząd 12 grudnia 2014, zachowując stanowisko ministra sprawiedliwości.
Prezydentura
6 listopada 2017 prezydent Robert Mugabe zdymisjonował go z funkcji wiceprezydenta. W następstwie tej decyzji, 14 listopada 2017 dowództwo armii podjęło decyzję o wkroczeniu do stolicy kraju – Harare i osadzeniu prezydenta Mugabe w areszcie domowym. 19 listopada 2017 władze partii ZANU-PF odwołały prezydenta Mugabe z funkcji lidera ugrupowania, jednocześnie mianując na ten urząd Mnangagwę. 24 listopada 2017 polityk został zaprzysiężony na stanowisku prezydenta Zimbabwe.
27 listopada 2017 prezydent Mnangagwa zdymisjonował wszystkich członków swojego gabinetu, w tym drugiego wiceprezydenta Phelekezela Mphoko.