W plemionach mniej zróżnicowanych, jak Salish czy Chinook, symbole statusu materialnego oraz towarzyszące im obrzędy i wyroby występowały rzadziej, zachowując jednak wysoki poziom techniczny i artystyczny oraz różnorodność i oryginalność.
Wyjątkowo ważną pozycję w świecie duchowym i kalendarzu obrzędowym Indian Wybrzeża Północno-Zachodniego, odzwierciedlającą ich kluczową rolę w życiu gospodarczym, odgrywały takie zwierzęta, jak łososie i wieloryby (na jedne i drugie ludy Nootka i Makah urządzały okresowe wielkie wyprawy myśliwskie). Polowano też na foki, morświny, uchatki, wydry oraz liczne gatunki ryb morskich i słodkowodnych, przyrządzając je na różne sposoby i wykorzystując w gospodarstwie domowym także skóry, kości tłuszcz.
Specyfika życia społecznego i religijnego, obfitość dóbr materialnych oraz szczególny w regionie stosunek do nich zaowocowały też unikalnym rodzajem wielodniowych, bogatych w ceremonie i symbolikę, uroczystości zwanych potlaczami, podczas których najbogatsi członkowie poszczególnych grup rozdawali setkom zaproszonych gości (a czasem także niszczyli) liczne zgromadzone w tym celu dobra, a nawet cały swój dobytek (w tym odzież, futra, koce, łodzie, sprzęty domowe, broń i ozdoby – podczas jednej z takich uroczystości rozdano ponoć 33 tys. koców).