Ryt syro-malabarski Dla obrządku syro-malabarskiego powstało w latach 1968–1972 siedem egzarchatów apostolskich (Bidżnor, Czanda, Dżagdalpur, Rajkot, Sagar, Satna i Udżdżajn). W 1977 zostały one przekształcone w diecezje, w 1984 powstała diecezja w Gorakhpurze. Powstanie w 1986 diecezji syro-malabarskiej w Thamarasserry zakończyło długotrwały spór o tworzenie parafii syro-malabarskich poza Keralą, a w 1987 papież Jan Paweł II potwierdził taką możliwość. W 1962 rozpoczęły się reformy ksiąg liturgicznych rytu, zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w 1989. 16 XII 1992 na mocy bulli Quae maiori zostało utworzone arcybiskupstwo większe o uprawnieniach patriarchatu dla wiernych obrządku syro-malabarskiego metropolii Ernakulam i Czanganaczeri.
Dane statystyczne W 1913 były 4 egzarchaty apostolskie, 369 parafii, 64 księży zakonnych, 429 księży świeckich i 453 713 wiernych rytu syro-malabarskiego.
W 1985 były 2 metropolie, 19 diecezji, 1767 parafii, 1302 księży zakonnych, 1533 księży świeckich, 1839 zakonników, 16 988 zakonnic i 2,42 miliona wiernych rytu syro-malabarskiego.
W 1995 było jedno arcybiskupstwo większe, 2 metropolie, 19 diecezji i 3,15 miliona wiernych rytu syro-malabarskiego.