Siedemnaście lat później (2023) liczba ta spadła do 38 350 żołnierzy i 2800 pracowników cywilnych.
Warto odnotować, że Troupes de marine (piechota morska), zorganizowana w Régiments d’Infanterie de Marine (elitarne RIMa) to dzisiejsza nazwa dawnych oddziałów Troupes Coloniales (wojsk kolonialnych), które nie należą do marynarki, lecz do armii.
mały|Lotniskowiec „Charles de Gaulle”
W 2011 główne okręty marynarki francuskiej to: 1 lotniskowiec („Charles de Gaulle”) 12 niszczycieli rakietowych (2 typu Cassard, 7 typu Georges Leygues, 2 typu Tourville, 1 typu Suffren) – oficjalnie klasyfikowane są jako fregaty pierwszej klasy 11 fregat rakietowych (5 typu La Fayette, 6 typu Floréal) – oficjalnie klasyfikowane są jako fregaty drugiej klasy 9 korwet rakietowych (typu D’Estienne d’Orves) 4 atomowe okręty podwodne z rakietami balistycznymi (3 typu Triomphant, 1 typu Redoutable) 6 atomowych okrętów podwodnych myśliwskich (typu Rubis)
Historia Dzieje marynarki francuskiej sięgają wczesnego średniowiecza, walk z wikingami, operacji desantowej Wilhelma Zdobywcy na wybrzeżu angielskim, bitwy pod Sluys przegranej na rzecz Anglików i pod La Rochelle, tym razem – przy udziale eskadry kastylijskiej – wygranej.
mały|Bitwa morska pod Lagos podczas wojny Dziewięcioletniej, 1693