najmniejszy podgatunek ubarwiony podobnie do P. r. whistleri. Podgatunek beavani nie krzyżuje się z nominatywnym (a przynajmniej takich przypadków dotąd nie stwierdzono) i być może powinien zostać podniesiony do rangi gatunku. Takson whistleri bywa niekiedy traktowany jako synonim P. r. beavani. Populację z zachodniego Syczuanu proponowano wydzielić do podgatunku szetschwanensis, ale nie jest on uznawany.
Morfologia Wygląd zewnętrzny Ogólnie nieco większa od europejskiej sosnówki, choć widoczne są stosunkowo duże różnice między podgatunkami. Ubarwienie podobne do sikory czarnopierśnej: czarna głowa z czarnym czubeczkiem i dużymi białymi policzkami, i w zależności od podgatunku rdzawą (P. r. rubidiventris) lub szarą (P. r. beavani) piersią i podbrzuszem. Wierzch ciała, skrzydła i ogon szaroniebieskie. Rozmiary długość ciała ok. 11–13 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 18–20 cm Masa ciała 7–13,1 g
Środowisko Górskie lasy, głównie liściaste i mieszane. Występuje w przedziale wysokości 1730–5240 m n.p.m.