Mikołaj z Jawora, zwany Wielkim (ur. w 1355 w Jaworze, zm. 22 marca 1435 w Heidelbergu) – teolog śląski, profesor i rektor uniwersytetów w Heidelbergu i Pradze, gdzie reprezentował kolegium narodu polskiego. Razem z Maciejem z Legnicy uważany jest za krytyka Kościoła rzymskokatolickiego i propagatora idei prehusyckich reformatorów religijnych na Śląsku, np. Konrada Waldhausera. Studiował w Wiedniu w 1377 i Pradze w 1378 r. W 1405 r. napisał traktat De superstitionibusJan Rybotycki, Jawor od A do Z, Gmina Jawor, Jawor 2006.

Dzieła Sermo super quattuor passionibus D.N. Iesu Christi Kazanie z Konstancji o reformie kościoła: Obsecro vos ego, 1417 Kazania niemieckie: Vom Gebet; Von der Liebe Gottes (Bazylea 1434) Lectura super psalmis De tribus substancialibus votis religiosorum Quaestio de mendicantibus (przeciwko beginkom i begardom) Quaestio de usuris Tractatus de supersticionibus (1405) wydany w języku polskim w 1999Krzysztof Bracha, "Teolog, diabeł i zabobony. Świadectwo traktatu Mikołaja Magni z Jawora De superstitionibus", Wydawnictwo Neriton, Instytut Historii PAN 1999, ., Dialogus super sacra communione contra Hussitas Quaestio de hereticis Contra epistolam perfidiae Hussitarum (1430) (krytyka manifestu husytów)

Przypisy