Harcmistrz Rzeczypospolitej (hm. RP) – najwyższy przedwojenny harcerski stopień instruktorski.
Historia Pierwszy, jednolity system stopni instruktorskich ustanawiał rozkaz L. 29 z dnia 25 czerwca 1920. Odtąd instruktorzy dzielili się na harcmistrzów i podharcmistrzów. Ustanowiono także stopień przodownika, zarezerwowany dla kandydatów na instruktorów.
VI Zjazd Walny ZHP w czerwcu 1927 zniósł stopień przodownika, pozostawiając tylko stopień instruktorski harcmistrza oraz próbny stopień podharcmistrza. Aby zachować trójdzielny system stopni, Naczelnik ZHP rozkazem L.19 z dnia 7 grudnia 1927 dopisał nowy stopień harcmistrza Rzeczypospolitej: Stopień 1920-26 Od 1927 I harcmistrz harcmistrz RP II podharcmistrz harcmistrz III przodownik podharcmistrz
Reforma polegała na podmianie dawnych nazw stopni na nowe. Nowy system nie wszedł jednak do powszechnego użytku. Co prawda poprzedni harcmistrze, po krótkiej weryfikacji, zostali automatycznie awansowani przez swoje główne kwatery na harcmistrzów RP, nigdy jednak nie nadano nikomu więcej tego stopnia. W zwykłym użytku pozostały znowu dwa stopnie (phm.