W krawiectwie lekkim i bieliźniarstwie używa się naparstków z dnem, w krawiectwie ciężkim, przy szyciu tkanin grubych i ciężkich stosuje się naparstki bez dna.
Najczęściej naparstki wykonywane są z metalu, gumy, skóry, szkła, drewna albo porcelany. Dawniej robiono je też niekiedy z kości (w tym z kości słoniowej), rogu albo srebra. Niektóre były zdobione półszlachetnymi kamieniami. Naparstki są często przedmiotami kolekcjonerskimi.
Nazwa Określenie naparstek jest jednym z reliktów prasłowiańskiej nazwy palca: *pьrstъ, która zanikła w języku polskim, a zachowała się w , czy (patrz: wspólnota bałtosłowiańska).
Przypisy
Zofia Hanus: Kulisy kroju i szycia. Warszawa: Wydawnictwo Watra, 1981. Stanisława Krysińska: Krój i szycie dla potrzeb domowych, odzież damska lekka. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1980. Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1979, . Antyki, poradnik kolekcjonera (red. Tomasz Żylski). Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2011,
Kategoria:Narzędzia Kategoria:Ochraniacze Kategoria:Krawiectwo