mały|291x291px|Pomnik nagrobny na Cmentarzu Starym w Łodzi. Tadeusz Gicgier (ur. 19 września 1927 w Łodzi, zm. 4 maja 2005 tamże) – polski pisarz, poeta i satyryk.
Życiorys Studiował filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. Jako poeta zadebiutował w 1948 roku. Był redaktorem łódzkiej i białostockiej rozgłośni Polskiego Radia. Jest autorem scenariuszy do trzech filmów animowanych. Zmarł po wielomiesięcznej walce z chorobą – czerniakiem.
Pochowany na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi, w części katolickiej.
Twórczość Jest autorem trzydziestu książek, w tym dziesięciu zbiorów wierszy, siedmiu zbiorów reportaży literackich oraz kilku zbiorów satyr i fraszek. Zbiór Satyry, fraszki, aforyzmy jest wyborem wierszy satyrycznych i fraszek wierszem i prozą publikowanych na przestrzeni dwudziestu pięciu lat w prasie satyrycznej i literackiej.
Poezja Garść ziemi (1957) Wyjmij mnie z czasu (1961) Zimowy owoc (1968) Ziemia białostocka i inne wiersze (1971) Pamięć genetyczna (1977) Przypowieści o podróży (1983) Mój drugi dom (1989) Nocny na Łódź Kaliską (1991) Herbarium (1992) Wcielenia (1993)